चीड

बाबासाहेब
भाषण द्यायचे
तेव्हाही मला चीड यायची.

पाणवठ्यावर पाणी पिताना
समाजाला लाथ मारायचे सवर्ण
तेव्हाही मला चीड यायची.

दारात पाय ठेवला की
मंदिराचे दरवाजे बंद व्हायचे
तेव्हाही मला चीड आली,
बेलछीत कत्लेआम झाला
तेव्हा मी पार चिडून गेलो.

हत्तीवर काढलेल्या
बाबाच्या मिरवणुकीवर दगडं आलीत
तेव्हा मी किती चिडलो ?

सबानेचे डोळे काढले
मवाडेचे तुकडे केले ,
पोचीराम जाळून टाकला ,
माझी चीड तेव्हा आस्मानात पोहचली.

पुतळे तोडले बाबांचे ,
तेव्हा मी चिडून बेभान झालो.

रिडल्सला त्यांनी हात लावला
चिडून माझे डोके बिथरले.

झज्जरला मुंडक्या छाटल्यात,
माझे डोके ठिकाणावर नव्हते चिडल्याने.

खैरलांजीत माणुसकीवर बलात्कार झाला,
माझे डोके चीड चीड करताहे … चीड चीड करताहे …

थोडे थांब, ध्यानात बसू दे ,
नंतर या विषयावर बोलू .

आनंद गायकवाड
[ इस्तो ]

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


six × 4 =